LOGO Państwowa Szkoła Muzyczna w Koninie

Państwowa Szkoła Muzyczna w Koninie

Poleć znajomemu
Imię i nazwisko:
Twój e-mail:
E-mail znajomego:

Biografia



Ignacy Jan Paderewski – ur. 6 XI 1860 w Kuryłówce na Podolu, zm. 29 VI 1941 w Nowym Jorku. Polski pianista, kompozytor i polityk. Po ukończeniu studiów pianistycznych w konserwatorium w Warszawie pod kierunkiem R. Strobla, J. Janothy i P. Schlözera (1878) został profesorem tej uczelni. W 1881 wyjechał do Berlina na studia kompozytorskie u F. Kiela i H. Urbana; w 1884 udał się do Wiednia, gdzie studiował pianistykę u T. Leszetyckiego. W 1888 debiutował jako pianista w Wiedniu, odnosząc wielki sukces. W czasie swej długoletniej kariery wirtuozowskiej koncertował w wielu krajach Europy, obu Ameryk, w Afryce i Australii. Wystąpił w filmie "Sonata księżycowa" (1936) W 1913 osiedlił się w Ameryce; letnie miesiące spędzał w swej willi w Morges (Szwajcaria). Podczas i wojny światowej Paderewski rozpoczął działalność polityczną. W latach 1917-1919 był członkiem Polskiego Komitetu Narodowego w Paryżu i jego reprezentantem w Stanach Zjednoczonych; w 1919 został Prezesem Rady Ministrów i ministrem spraw zagranicznych nowo powstałego państwa polskiego. W 1922 powrócił na estradę. W latach 1937-1940 był wraz z L. Bronarskim i J. Turczyńskim redaktorem "Dzieł wszystkich" F. Chopina. W 1940 Paderewski stanął na czele polskiego rządu emigracyjnego. W lutym 1941 w Stanach Zjednoczonych odbył się uroczysty obchód 50-lecia działalności artystycznej Paderewskiego. Po śmierci, odznaczony krzyżem Virtuti Militari, został pochowany na cmentarzu dla zasłużonych w Arlington; w 1992 jego zwłoki spoczęły w krypcie katedry warszawskiej. Paderewski był wielokrotnie odznaczany orderami polskimi i zagranicznymi, posiadał tytuły doktora honoris causa wielu uniwersytetów polskich i obcych (m. in. Cambridge, Oxford, Columbia). W 1989 ufundował konkurs kompozytorski w Dreźnie. 1900 stworzył w Stanach Zjednoczonych Fundusz im. I. J. Paderewskiego, z którego co 3 lata przyznawane są nagrody kompozytorom amerykańskim. W 1910 ufundował Pomnik Grunwaldzki w Krakowie.

 

     Paderewski stworzył indywidualny styl wykonawczy, który silnie oddziałał na współczesnych mu wirtuozów, zwłaszcza w zakresie interpretacji dzieł Chopina. Do jego uczniów należeli S. Szpinalski, H. Sztompka, S. Nawrocki, Z. Stojowski, Z. Dygat. Jako kompozytor tworzył głównie utwory fortepianowe; w swych kompozycjach często wprowadzał motywy polskiej muzyki ludowej.

 

     Paderewski jest autorem wspomnień "The Paderewski Memoirs" (spisanych przez M. Lawton, Londyn 1939, polskie tłumaczenie "Pamiętniki", Kraków 1961, 1984; cz. 2 Kraków 1992). Od 1988 działa w Warszawie Muzeum I. J. Paderewskiego i Wychodźstwa Polskiego w Ameryce.

 

Notka biograficzna na podstawie Encyklopedii Muzyki, redakcja naukowa
Andrzeja Chodkowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995